Reprezentacja Polski zagrała w turnieju o Puchar Króla w Tajlandii. Który z piłkarzy przekonał do siebie selekcjonera Franciszka Smudę i wskoczył do pociągu o nazwie "EURO 2012"? Na pewno w tym gronie będzie Sławomir Peszko, którego "Franz" zna doskonale, bo pracował z nim w Lechu Poznań. A chłopak cały czas się rozwija i potwierdza słuszność wyboru szkoleniowca drużyny narodowej.

W kadrze zadebiutował Kamil Glik. Stoper Piasta Gliwice powinien przejść test, grając w kadrze u boku na przykład Michała Żewłakowa. Glik musi pracować nad sobą, bo na razie jest lepszy w powietrzu niż w parterze. Jest agresywny, nie boi się walki w powietrzu nawet z silniejszymi od siebie. To jest jego mocna strona. Po raz kolejny powtarzam, że Tomasz Jodłowiec będzie bardziej pożyteczny, gdy zostanie wystawiony na pozycji defensywnego pomocnika - wspólnie na przykład z Mariuszem Lewandowskim, a nie ostatniego obrońcy. W Tajlandii grał, choć był nieprzygotowany, bo przecież wcześniej zmagał się z kontuzją.

W nowej dla siebie roli pokazał się Maciej Sadlok. W klubie jest stoperem, a w Tajlandii wystąpił jako lewy obrońca. Widać było, że to dla niego coś nowego. Jeśli dalej ma być próbowany na tej pozycji, to czeka go wiele pracy, bo na razie Sadlok nie robi różnicy w ofensywnie. A teraz tego wymaga się od bocznych defensorów. Na marginesie: od czasów Adama Musiała i Grzegorza Bronowickiego nie mieliśmy w kadrze dobrego lewego obrońcy, który grałby prawą nogą.

Na koniec zostawiłem sobie napastników. Robert Lewandowski przypomina mi coraz bardziej Macieja Żurawskiego. "Lewy" wraca po piłkę, stara się rozegrać, jest nie tylko egzekutorem. W Tajlandii Patryk Małecki był głównie rezerwowym. To typ niepokorny, ale do okiełznania. Może trener Smuda chciał pokazać napastnikowi Wisły kto jest szeryfem w reprezentacji Polski. "Mały" jest dynamiczny, ma zmysł do gry kombinacyjnej. Tyle, że mówi szybciej niż myśli.